فرمول سرمایه در گردش


با هدف ارتقا سطح آموزش حسابداری ، آموزش مالیات ، آموزش حقوق و دستمزد ، آموزش نرم افزار ، آموزش بیمه ، آموزش صورت معاملات فصلی و آموزش مالیات بر ارزش افزوده ، استاندار های حسابداری و حسابرسی بتوانیم خدمتی در مسیر توسعه علم و دانش حسابداری داشته باشیم

مهدی صفرزاده

تجزیه و تحلیل صورتهای مالی و صورت گردش وجوه فرمول سرمایه در گردش نقد

تجزیه و تحلیل صورتهای مالی

صورتهای مالی یک شرکت نشان دهنده اطلاعات خام در زمینه داراییها، بدهیها و ارزش ویژه آن در گزارش ترازنامه و درآمدها و هزینه های موسسه در گزارش سود و زیان است بدون تجزیه و تحلیل صحیح این اطلاعات، نتایج گمراه کننده بسیاری ممکن است از این گزارشها استخراج گردد.

تجزیه و تحلیل نسبت ها

در تجزیه و تحلیل صورتهای مالی از یک «نسبت» که دو رقم متعلق به دو گروه مختلف از حسابها را به یکدیگر ارتباط می دهد، به عنوان ی ابزار اولیه استفاده می شود. تحلیلگران مالی از نسبتهای متعددی در تجزیه و تحلیلهای خود به قرار ذیل استفاده می کنند.

1-نسبت های نقدینگی

نقدینگی عبارتست از توانایی شرکت در تبدیل دارایی های غیر نقدی به وجه نقد و یا تحصیل وجه نقد به منظور پاسخگویی به تعهدات جاری خود. نقدینگی اصولاً مقوله ای کوتاه مدت است و از لحاظ دوره زمانی برابر یا کمتر از یک سال را شامل می شود. نسبتهای نقدینگی به شرح زیر است:

سرمایه در گردش برابر با فزونی داراییهای جاری از بدهیهای جاری است و در واقع حاشیه اطمینان و ایمنی برای طلبکاران به شمار می رود.

نسبت جاری عبارتست از خارج قسمت داراییهای جاری به بدهیهای جاری و نشان دهنده توانایی

شرکت در بازپرداخت بدهیهای جاری از محل داراییهای جاری خود می باشد.

نسبت سریع آزمایش دقیقتری برای انعکاس نقدیندگی است. این نسبت از تقسیم نقدترین داراییهای جاری (مانند وجوه نقد، اوراق قابل داد و ستد و حسابهای دریافتنی) به بدهیهای جاری به دست می آید.

2- نسبت های فعالیت

نسبت های فعالیت را نسبت های «گردش داراییها» نیز می نامند چرا که نشان دهنده سنجه ای جهت نحوه بکارگیری داراییها در ایجاد درآمد و سود برای شرکت است.

3- نسبت های حساب های دریافتنی

نسبت های حسابهای دریافتنی شامل نسبت به گردش حسابهای دریافتنی و دوره وصول مطالبات است.

4- نسبت های موجودی کالا

در این مورد دو نسبت معروف عبارتند از نسبت گردش موجودی ها و میانگین سنی موجودی ها.

5- نسبت گردش کل دارایی ها

«نسبت گردش کل داراییها» از تقسیم فروش خالص شرکت به میانگین کل داراییهای آن به دست می آید. این نسبت نشان دهنده این است که به ازاء هر ریال دارایی سرمایه گذاری شده در شرکت، چند ریال فروش انجام شده است و معرف نحوه مدیریت شرکت بر داراییهاست.

6- نسبت های اهرمی

طلبکارانی که وامهای بلند مدت به شرکت داده اند، به نقدینگی شرکت در بلند مدت توجه دارند و این به معنی توانایی شرکت در باز پرداخت بدهیهای بلند مدت آن در سررسید می باشد.

7- نسبت پوشش هزینه بهره

این نسبت نشان دهنده تعداد دفعاتی است که سود قبل از مالیات، هزینه بهره را پوشش می دهد و از طریق تقسیم سود قبل از بهره و مالیات به هزینه بهره محاسبه می شود.

نسبت فوق در سال 2x13، 11 بار بوده است. کاهش این نسبت به سال 3x13 شاخص نامطلوبی است چرا که سود کمتری جهت پاسخگویی به هزینه بهره در اختیار می باشد.

8- نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام

این نسبت سنجه مهمی جهت انعکاس قدرت بازپرداخت بدهیهاست. چرا که حجم بالای بدهیها در ساختار سرمایه شرکت، پرداخت بهره و اصل بدهیها را در سررسید مشکل خواهد ساخت.

9- نسبت های سود آوری

یکی از شاخصهای مهم سلامت مالی شرکت، توانایی آن در تحصیل سودی قابل قبول و بازده ای مناسب روی سرمایه گذاریهای انجام شده در شرکت است.

10- نسبت حاشیه سود

نسبت سود خالص به فروش خالص را «نسبت به حاشیه سود» می نامند. این نسبت معرف سود حاصل

از درآمدها و در عین حال، یکی از مهمترین سنجه های ارزیابی عملکرد شرکت است.

11- نسبت در آمد هر سهم (EPS)

نسبت در آمد هر سهم نشان دهنده در آمد (سودی) است که به هر سهم عادی شرکت تعلق گرفته است.

12- نسبت قیمت بازار در آمد هر سهم (P/E)

برخی از نسبتها، رابطه شرکت را با سهامدارانش مورد ارزیابی قرار می دهند. نسبت بسیار معروفی که اغلب به عنوان نسبت P/E نامیده می شود، یکی از این نوع نسبتهاست که از طریق تقسیم قیمت بازار هر سهم به درآمد هر سهم محاسبه می شود.

13- نسبت های پرداخت سود سهام

باید اذعان داشت که بسیاری از سهامداران، در درجه نخست، به دریافت سود از شرکت علاقمندند. نسبت «عایدی هر سهم» عبارتست از خارج قسمت سود سهام پرداختی هر سم به قیمت بازار آن.

14- ارزش دفتری هر سهم

ارزش دفتر هر سهم عباتست از داراییهای خالص متعلق به سهامداران تقسیم بر تعداد سهام عادی شرکت.

استفاده از فرمول دوپون در تجزیه و تحلیل بازده سرمایه گذاری

با استفاده از فرمولی در فرمول دوپون (Du Pont) معروف است، می توان نسبت به بازده سرمایه گذاری (ROI) را از حاصلضرب حاشیه سود در نسبت گردش کل داراییها به دست آورد:

میانگین کل داراییها

میانگین کل داراییها

نسبت بازده سرمایه گذاری= نسبت گردش داراییها× حاشیه سود خالص

این فرمول نشان می دهد که جهت به دست آوردن بازده مشخصی روی سرمایه گذاری انجام شده در شرکت، ترکیب متعددی از حاشیه سود و گردش داراییها را می توان انتخاب کرد.

منبع : حسابداری مدیریت/ شیم - سیگل؛ترجمه پرویز بختیاری.-تهران:سازمان مدیریت صنعتی،1383.

بر اساس قاعده ی سر انگشتی بانک داران قدیمی ، باید فرض کرد صورت حساب ها 60 روز زودتر پرداخت و دریافتی ها 60 روز دیرتر دریافت می شود.

کارآفرینانی که کسب و کار جدید را شروع می کنند به ندرت از پول غافل می شوند ، حتی حرص آن ها به پول بیشتر است ، یعنی همه حواسشان متوجه سود است . اما برای یک بنگاه اقتصادی تازه کار، این نوع توجه و تمرکز نابجا است، یا در واقع به جای اینکه در صدر اولویت ها باشد باید در ذیل قرار گیرد . آنچه در اولویت است گردش نقدینگی ، سرمایه و کنترلها است.در غیاب آنها سود افسانه ای بیش نیست . برای یک تا یک سال و نیم خوب است ولی بعد از این مدت سودی در کار نخواهد بود.رشد ، خوراک می خواهد. به زبان مالی رشد بنگاه اقتصادی نوپا در گرو افزودن به بر منابع مالی است نه کاهش آن . کسب و کار نوپا هرچه سالم تر و هر چه پر رشد تر ، نیاز آن به خوراک مالی هر چه بیشتر.

کسب و کار خطرپذیر نوپا نیازمند تحلیل گردش نقدینگی ، پیش بینی گردش نقدینگی ، و مدیریت نقدینه است. مدیریت نقدینه دشوار نیست به شرطی که پیش بینی گردش نقدینگی قابل اعتماد باشد.منظور از «قابل اعتماد» این است که «بدترین حالت» را در نظر داشته باشیم نه اینکه از امید و آرزوی خود حرکت کنیم . اگر پیش بینی ما بیش از حد محافظه کارانه باشد بدترین چیزی که ممکن است پیش آید مازاد موقت نقدینه است.

رهنمود: برای گردش نقدینه و پیش بینی آن در کسب و کار بدترین حالت را در نظر بگیرید. از نزدیک مراقب میزان دریافتی ها و موجودی های خود باشید.

منبع : روز نوشت پیتر دراکر/ پیتر دراکر؛ترجمه فضل الله امینی.-تهران:نشر فرا،1386.

نحوه محاسبه مالیات بر گردش حساب چگونه است؟

چندی است که اصطلاح جدیدی از قانون مالیات در میان مردم دست‌به‌دست می‌شود؛ این اصطلاح بین عامه مردم به «مالیات بر گردش حساب های بانکی» و بین صاحبان مشاغل و مدیران مالی با نام «مالیات بر تراکنش های بانکی» شناخته می‌شود.

برخی پا را فراتر نهاده و آن را رسماً «قانون مالیات بر حسابهای بانکی» نامیده‌اند و حتی به دنبال فرمول نحوه محاسبه مالیات بر گردش حساب هستند. اما به‌راستی داستان بررسی تراکنش های بانکی و کنترل حساب بانکی اشخاص چیست؟

مالیات بر گردش حساب های بانکی ؛ یک سوءتفاهم بزرگ!

قبل از اینکه داستان بررسی تراکنش های بانکی را بازگو کنیم، بهتر است ابتدا یک سوءتفاهم بزرگ برای شما رفع شود. آنچه که به‌عنوان مالیات بر تراکنش های بانکی نقل‌قول محافل است، صرفاً یک سوءبرداشت است.

دولت و سازمان امور مالیاتی نه‌تنها قصد دریافت مالیات از حساب های بانکی را ندارند، بلکه قانون نیز به‌هیچ‌عنوان اجازه چنین کاری را به آن‌ها نداده است. آنچه که در میان مردم به‌اشتباه با عنوان مالیات بر گردش حساب های بانکی نام‌گرفته، در حقیقت اقداماتی قانونی است برای شناسایی افراد و شرکت‌هایی است که قصد فرار مالیاتی و یا پول‌شویی دارند. بهتر است قبل از توضیحات بیشتر، نگاهی به چرایی اجرای این قانون بیندازیم.

بررسی گردش مالی؛ یک الزام

هر فردی که در حال کسب درآمد از راه درست و قانونی است، طبیعتاً برای درآمد کسب کرده خود به میزانی که قانون مشخص کرده است موظف به پرداخت مالیات است. به‌طور مثال تمامی کارگران و کارمندان هرماه و هنگام دریافت حقوق و دستمزد خود، مالیات آن را پرداخت می‌کنند؛ مالیاتی که توسط کارفرما از حقوق آن‌ها کسر شده و به اداره مالیات پرداخت می‌شود.

از سوی دیگر گردش مالی در کسب‌وکارهای قانونی کاملاً شفاف بوده و مبدأ و مقصد پول مشخص است. مثلاً یک کارمند به ازای یک ماه کار در یک شرکت، ۴ میلیون تومان حقوق دریافت می‌کند. این ۴ میلیون تومان، هزینه کاری است که این کارمند در شرکت انجام داده است که هم برای کارمند مبدأ آن مشخص است و هم مقصد آن برای شرکت مشخص است.

حالا فردی را در نظر بگیرید که قصد دارد بخشی از درآمد خود را از اداره مالیات پنهان کند؛ در این صورت مبدأ پول نامشخص می‌شود. درعین‌حال فردی فرمول سرمایه در گردش را در نظر بگیرید که قصد درآمدزایی از راه‌های غیرقانونی همچون قاچاق کسب درآمد کند؛ طبیعتاً این فرد به دنبال پنهان کردن مبدأ و مقصد درآمد خود است.

یکی از بهترین راه‌هایی که می‌توان بروز چنین جرم‌هایی که آن‌ها را «فرار مالیاتی» و «پول‌شویی» نام‌گذاری کرده‌اند جلوگیری کرد، بررسی و کنترل گردش مالی حساب بانکی اشخاص است. در ادامه نگاهی داریم به اجرای این طرح در برخی کشورهای جهان.

کنترل حساب بانکی اشخاص در برخی کشورهای جهان

بهتر است بدانید که امروز مبارزه با پول‌شویی یکی از بزرگ‌ترین دغدغه‌های سیستم‌های اقتصادی جهان است. درآمدهای کسب‌شده در قاچاق انسان، قاچاق مواد مخدر، قاچاق اسلحه و بسیاری دیگر از بزرگ‌ترین جرائم سازمان‌یافته تنها از طریق پول‌شویی قادر به ورود به سیستم مالی قانونی یک کشور است.

در کنار این، به دلیل اینکه مالیات اصلی‌ترین و عمده‌ترین درآمد بیشتر دولت‌ها است، مبارزه با فرار مالیاتی نیز ازجمله اهداف بزرگ دستگاه‌های قضا در سراسر جهان است. ازاین‌رو دولت‌ها با اجرای قوانینی سخت گیرانه به کنترل هرچه بیشتر گردش‌های مالی و تراکنش های مشکوک می‌پردازند.

در کشورهایی مانند استرالیا، اسپانیا، نیوزیلند، ترکیه، فنلاند، دانمارک، ایتالیا، فرانسه، اسپانیا و نروژ، مأمورین اداره مالیات به‌راحتی و بدون هیچ‌گونه محدودیتی قادر به بررسی گردش حساب اشخاص و شرکت‌ها هستند و در هر زمان که نیاز داشته باشند، می‌توانند مستندات حساب بانکی افراد را از بانک تقاضا کنند.

در کانادا و آمریکا نیز مأمورین اداره مالیات با کسب مجوزهای لازم قادر به دسترسی به تراکنش های مالی مؤدیان هستند. در کشوری مانند ایتالیا، اگر مأمورین اداره مالیات به گزارش و مستندات ارائه‌شده از سوی بانک تردید کنند، این اختیار قانونی را دارند که به بانک مراجعه کرده و تمامی اسناد را بدون محدودیت از نزدیک موردبررسی قرار دهند.

این‌ها نمونه‌هایی ساده بود از اختیارات قانونی ادارات مالیات در کشورهای مختلف برای بررسی حساب بانکی اشخاص و شرکت‌ها.

قانون کنترل تراکنش های بانکی در ایران

البته شاید این نام‌گذاری چندان صحیح نباشد، زیرا قانونی به این نام وجود ندارد. در اصل به استناد به موادی از قانون مالیات‌های مستقیم، سازمان امور مالیاتی این اختیار را دارد که جهت مبارزه با فرار مالیاتی در صورت نیاز ،حساب های بانکی و تراکنش های بانکی مؤدیان را موردبررسی قرار دهد.

این مواد قانونی از سال‌های دور در قانون مالیات‌های مستقیم وجود داشتند اما بنا به دلایل مختلف ازجمله عدم همکاری بانک‌ها به اجرا درنمی‌آمدند. از سال ۹۵ این قانون جدی گرفته شد و از سال ۹۶ با اصلاحاتی رسماً به اجرا گذاشته شد.

بررسی تراکنش های مشکوک

پیش‌تر عرض شد که سازمان امور مالیاتی این اختیار قانونی را دارد که تراکنش های بانکی مؤدیان را موردبررسی قرار دهد. هم‌اکنون یکی از راه‌های مرسوم در سازمان امور مالیاتی برای تشخیص صحت اظهارنامه مالیاتی مؤدیان، بررسی تراکنش های بانکی آن‌ها است.

اما چیزی که در این باره جدیدتر است، بررسی تراکنش های مشکوک اشخاصی است که حتی پرونده مالیاتی ندارند. طبق دستورالعمل جدید بانک مرکزی، بانک‌ها موظف به ارائه گزارش مستندات برخی حساب های بانکی هستند که تراکنش های مشکوک دارند. اما مصداق تراکنش مشکوک چیست؟

تراکنش مشکوک چیست

کاملاً روشن است که میزان سرمایه موجود در حساب های بانکی اشخاص به‌هیچ‌عنوان برای سازمان امور مالیاتی اهمیتی ندارد. آنچه برای اداره مالیات مهم است، تراکنش های بانکی اشخاص است؛ یعنی میزان پولی که از حساب آن‌ها خارج و یا به حساب آن‌ها واردشده است.

پیش از آنکه درباره مصداق تراکنش های مشکوک برای سازمان امور مالیاتی صحبت کنیم، بهتر است تراکنش های بدون مشکل را معرفی کنیم؛

  • گردش حساب بین بانکی یک شخص؛ یعنی یک فرد مبلغی را از حساب خود در یک بانک به حساب خود در یک بانک دیگر انتقال دهد
  • گردش حساب ناشی از دریافت وام و تسهیلات
  • تراکنش هایی که مربوط به دریافت طلب و یا پرداخت بدهی است
  • تراکنش های ناشی از دریافت و یا پرداخت دستمزد، اجاره و یا سایر منابع درآمدی
  • گردش مالی ناشی از درآمد حاصل از کشاورزی
  • گردش مالی ناشی از ارث، وقف، نذر و حبس
  • تراکنش هایی که از درآمد معاف از مالیات به وجود آمده‌اند

حالا اگر گردش حساب فرد شامل هیچ‌یک از مصادیق بالا نباشد، طبیعتاً از سوی سازمان امور مالیاتی موردبررسی قرار می‌گیرد، البته درصورتی‌که از مبلغ مشخصی بالاتر باشد.

سقف تراکنش بانکی مشکوک به کدام عامل بستگی دارد؟

در سال ۹۵ که دستورالعمل بررسی گردش حساب بانکی اشخاص به مرحله اجرا درآمد، سازمان امور مالیاتی اعلام کرد که حساب های بانکی افرادی که جمع تراکنش های یک سالِ آن‌ها (اعم فرمول سرمایه در گردش از پرداخت و دریافت) ۵۰۰ میلیون تومان باشد، موردبررسی قرار می‌گیرد.

این تصمیم همان ابتدا با مخالفت‌های فراوانی به‌خصوص از سوی بانک ها همراه شد. این تصمیم عملیاتی نشد و سال بعد، با یک عقب‌نشینی بزرگ از سوی سازمان امور مالیاتی، سقف ۵۰۰ میلیون تومان به ۵ میلیارد تومان افزایش پیدا کرد. هم اکنون این سقف همچنان ۵ میلیارد فرمول سرمایه در گردش تومان است.

حال اگر پرونده‌ای در سازمان امور مالیاتی ندارید و جمع تراکنش های بانکی شما در یک سال بیش از ۵ میلیارد تومان است، از سوی سازمان امور مالیاتی برای شما پرونده تشکیل داده‌شده و طبیعتاً باید برای این گردش حساب توضیح قانع‌کننده‌ای داشته باشید. از سوی دیگر نیز باید آماده اتهام سنگین پول‌شویی باشید!

بااین‌حال، اگر در سازمان امور مالیاتی پرونده دارید و هرسال اقدام به ارسال اظهارنامه مالیاتی می‌کنید، باید در نظر داشته باشید که اداره مالیات درهرصورت گردش حساب بانکی شما را موردبررسی قرار می‌دهد و با درآمد اظهاری شما در اظهارنامه مالیاتی تطبیق می‌دهد.

با تمام اینها و با توجه به تحرکات اخیر دولت و سازمان امور مالیاتی، به نظر می آید حتی اگر جمع تراکنش های بانکی شما کمتر از ۵ میلیارد تومان باشد و پرونده ای در سازمان امور مالیاتی نداشته باشید، بازهم حساب بانکی شما توسط سازمان امور مالیاتی کنترل شده و احتمالاً باید پاسخگوی گردش حساب خود باشید.

نحوه محاسبه مالیات بر گردش حساب

نحوه محاسبه مالیات بر گردش حساب اینگونه است مالیات درآمد محاسبه‌شده توسط سازمان امور مالیاتی از گردش حساب بانکی شما، بر اساس ماده ۱۳۱ قانون مالیات‌های مستقیم خواهد بود. مطابق این ماده برای درآمد تا ۵۰ میلیون تومان ۱۵ درصد، برای درآمد نسبت به مازاد ۵۰ میلیون تومان تا ۱۰۰ میلیون تومان ۲۰ درصد، و برای درآمد نسبت به مازاد ۱۰۰ میلیون تومان ۲۵ درصد است.

جدول زیر گویای نحوه محاسبه مالیات بر گردش حساب است.

تا ۵۰ میلیون تومان ۱۵ درصد
از ۵۰ میلیون تومان تا ۱۰۰ میلیون تومان ۲۰ درصد
به ازای بیش از۱۰۰ میلیون تومان ۲۵ درصد

چگونه از تراکنش های بانکی خود در سازمان امور مالیاتی دفاع کنیم

ممکن است جزو افرادی باشید که به هر دلیل به دلیل تراکنش های بانکی به سازمان امور مالیاتی احضار شده‌اید. طبیعی است که باید بتوانید توجیه کافی و درستی برای تراکنش های بانکی داشته باشید اما واقعیت این است که قانع کردن ممیزین اداره مالیات به‌هیچ‌عنوان کار ساده‌ای نیست.

برای اینکه بتوانید پرونده مالیاتی خود را به‌سلامت از اداره مالیات عبور دهید، باید ضمن آگاهی و تسلط کافی به قوانین مالیاتی، تجربه کافی در این زمینه نیز داشته باشید. بدیهی است که چنین فرضی برای یک فرد عادی کاملاً مردود است. بهترین راه برای این کار، مراجعه به یک مشاور مالیاتی است.

مرکز مشاوره مالیاتی پرشین تکس، با سال‌های تجربه در عرصه دادرسی مالیاتی و حل کردن پرونده‌های مالیاتی سنگین، آماده احقاق حق شما در مراجع دادرسی مالیاتی است. همین حالا با پرشین تکس تماس گرفته و پرونده مالیاتی خود را به ما بسپارید تا از خسارات ناشی از پرداخت مالیات های سنگین در امان بمانید.

آموزش حسابداری

آموزش حسابداری ، آموزش نرم افزار ها ، آموزش مالیات ، کدینگ ، سفیر علمکده

دوره گردش موجودی مواد

مدت توقف مواد را در انبار ، از تاریخ ورود تا صدور آن به خط تولید ، دوره گردش موجودی مواد می گویند هرچه گردش مواد بیشتر باشد احتمال افت و ضایعات آن بیشتر است . در نتیجه بهای مواد مصرف شده در تولید افزایش می یابد زیرا زیان ناشی از ضایعات انبار بر مواد سالم سرشکن شده، موجب افزایش بهای موجودی مواد خواهد شد. توقف مواد در انبار سبب افزایش هزینه نگهداری وزیان ناشی از رکود وجوه نقد میگردد که این دو عامل باعث افزایش بهای مصرف شده را در پی دارد.
برای محاسبه دوره گردش موجودی مواد از فرمول زیر استفاده می شود.
360/ دفعات گردش موجودی =دوره گردش موجودی
باید توجه داشته باشید هرچه زمان گردش موجودی طولانی باشد یعنی حاصل تقسیم 360/ دفعات گردش موجودی عدد بزرگتری شود در واقع موجودی مواد مدت بیشتری در انبار باقی می ماند .
حداکثر موجودی مواد یعنی چه؟

مقداری از مواد است که اگر بیشتر از آن مواد در انبار موجود باشد زیان ناباب شدن مواد و راکد بودن سرمایه توسط مؤسسه تحمل خواهد شد.
تعیین حداکثر موجودی مواد به عوامل زیر بستگی دارد:
الف) سرعت مصرف مواد
ب) مدت وصول سفارش جدید
ج) گنجایش انبار
د) هزینه های نگهداری مواد
ه ) باصرفه ترین مقدار سفارش
حداکثر موجودی مواد از فرمول زیر تعیین خواهد شد:
حداکثر موجودی مواد=حد تجدید سفارش+باصر فه ترین مقدار سفارش- ( حداقل مصرف ×حداقل وصول مواد)
مثال 1- مشخصات یک قلم از مواد انبار شرکت تولیدی آسمان به شرح زیر می باشد:
مصرف عادی (متوسط) روزانه 150 عدد
حداکثر مصرف روزانه 180 عدد
حداقل مصرف روزانه 110 عدد
باصرفه ترین مقدار سفارش 5500 عدد
مدت تحویل سفارش 25 تا 30 روز
نیاز سالانه 38500 عدد
مطلوب است : الف) حد تجدید سفارش
ب) حداقل موجودی
ج) حداکثر موجودی

روش ثبت و حسابداری مواد
در واحد حسابداری مواد، مواد وارد شده به انبار با توجه به اعلامیه ها و قبض های رسید مواد ابتدا در کارت حساب مواد ثبت می گردد سپس مواد صادر شده به خط تولید با توجه به حواله های انبار در کارت مذکور ثبت خواهد شد و در نهایت خلاصه گزارش مواد مصرف شده به واحد حسابداری صنعتی ارسال می گردد.

با هدف ارتقا سطح آموزش حسابداری ، آموزش مالیات ، آموزش حقوق و دستمزد ، آموزش نرم افزار ، آموزش بیمه ، آموزش صورت معاملات فصلی و آموزش مالیات بر ارزش افزوده ، استاندار های حسابداری و حسابرسی بتوانیم خدمتی در مسیر توسعه علم و دانش حسابداری داشته باشیم

حسابداری نیوز

کسی که هیچ کاری نمی کند،هیچ اشتباهی نمی کند، کسی که هیچ اشتباهی نمی کند،هیچ چیز یادنمی گیرد.

اندازه گیری سود

اندازه گیری سود:

اغلب حسابداران هنگام آغاز بحث برای ارائه تعریفی از مفهوم سود حسابداری به دو مفهوم اقتصادی سود (دنیای واقعی) اشاره می کنند.این فرمول سرمایه در گردش دو مفهوم اقتصادی عبارتند از تغییر در میزان رفاه و به حداکثر رسیدن سود (تحت شرایط خاص بازار،تقاضا برای محصول و هزینه های اقلام ورودی)

هیئت استانداردهای حسابداری مالی هنگام ابراز نظر در مورد سود،به صورت تلویحی به این دو مفهوم اشاره کرده است:

سود جامع عبارت است از تغییر در حقوق صاحبان سهام یک واحد تجاری طی یک دوره .

برای آزمون موفقیت آمیز بودن یا ناموفق بودن فعالیت های واحد تجاری باید دید که آیا وجوه نقد دریافتی بیشتر (یا کمتر)از وجوه به مصرف رسیده (سرمایه گذاری شده) در یک دوره بلند مدت است.

مورد نخست بیانگر نگهداشت سرمایه و مورد دوم نشان دهنده ی مفهوم به حداکثر رساندن سود است.

مقایسه سود با سرمایه:

به گفته ی ایرونیگ فیشر اقتصاد دان آمریکایی سرمایه عبارت است از وجود ثروت در یک لحظه از زمان ،سود عبارت است از جریان خدمات در طول زمان.

سرمایه مظهر یا نمادی از خدمات آینده است و سود عبارت است از بهره مند شدن از این خدمات طی یک دوره ی خاص زمانی.

هنگامی که تعاریف بالا به واحد های انتفاعی مرتبط می شود ممکن است معانی اندک متفاوتی داشته باشد در تعاریف بالا سود معرف بهره مندی ازبکار گیری سرمایه است در حالی که واحد های انتفاعی برای بهره مندی خود به وجود نیامده اند.مقصد واحد های انتفاعی تامین جریانی از ثروت برای استفاده مالکان آن است.اگرچه می توان سرمایه را کماکان ثروت انباشته در یک مقطع از زمان دانست که خدمات آتی را تامین می کند اما سود معرف جریان ثروت یا خدمات اضافه بر مبلغی است که برای ثابت نگهداشتن سرمایه لازم می باشد.

در مفهوم سود واحد انتفاعی لازم است باز هم مفاهیم اقتصادی فوق الذکر توسعه داده شود

اینک سرمایه مشتمل بر تمامی وجوهی است که توسط اشخاص خارج از واحد انتفاعی مانند سرمایه فرمول سرمایه در گردش گذاران و وام دهندگان تامین شده است. بنابراین سود مبلغی است که به تمامی تامیین کنندگان وجوه واحد انتفاعی تعلق می گیرد یعنی سود شامل بهره متعلق به اعتبار دهندگان و سود نتعلق به سهامداران است

تمایز بین سود جامع و سود واحد تجاری:

مقصود از سود جامع سودی است که تنها به سهامداران عادی تعلق می گیرد و شامل اقلامی نظیر سود خالص و سود های تحقق نیافته می باشد.امّا سود واحد انتفاعی سودی است که به کل واحد انتفاعی تعلق دارد و شامل بهره،سود سهام ممتاز و سود جامع است.

هدف این است که سود در برخی موارد با اصطلاح بازده سرمایه مورد اشاره قرار می گیرد از اصطلاح بازگشت سرمایه متمایز گردد این تمایز به دو دلیل اهمیت دارد.اول اینکه تغییرات سرمایه واحد انتفاعی ممکن است بر جریان نقدی به سوی سهامداران عادی تأثیر بگذراد و ارزش حقوق انان را در هر مقطع زمان تغییر دهد.دوم اینکه تغییرات سرمایه واحد انتفاعی می تواند بر ساختار سرمایه و گروههای مختلف سرمایه گذار شامل اعتبار دهندگان و سهامداران ممتاز اثر بگذارد.

مفاهیم سود از دیدگاه حفظ ثروت

آدام اسمیت نخستین کسی بود که سود رابه عنوان مبلغی تعریف کرد که می توان به مصرف رسانید،بدون اینکه به سرمایه تعدی شود. سرجان هیکز این تعریف را به صورت عالمانه تر ارائه کرد و گفت که سود عبارت است از مبلغی که یک نفر می تواند طی یک دوره ی زمانی به مصرف برساند ودر پایان دوره از نظر رفاه در همان سطحی باقی بماند که درآغاز دوره بود. به بیان دیگر براساس تعاریف بالا، سود مبلغ مازاد نسبت به حفظ ثروت قبل از مصرف آن است.

روشهای مختلفی به شرح زیر برای ارزشیابی ثروت مطرح و پیشنهاد شده است:

1-ارزشیابی واحد انتفاعی با بکارگیری ارزشهای ورودی(ارزش های تاریخی یا جاری) برای داراییهای غیر پولی و اضافه کردن ارزش فعلی دارئیهای پولی و کسر بدهی ها

2-جمع کردن قیمتهای فروش دارائیهای واحد انتفاعی و کسر بدهی ها

3-تلقی خالص گردش وجوه نقد یا خدماتی که انتظار می رود طی عمر واحد انتفاعی تحصیل شود، به عنوان ارزش واحد انتفاعی

4-ارزشیابی واحد انتفاعی بر مبنای ارزش جاری سهام منتشر شده شرکت در بورس اوراق بهادار

ارزشهای ورودی تاریخی: مفهومی از حفظ ثروت که در عمل نیز مورد قبول قرار گرفته است،استفاده از ارزشهای ورودی،چه ارزش های تاریخی یا جاری، پس از کسر استهلاک در مواردی ضروری می باشد.

فرمول کلی سود مبتنی به این روش به شرح زیر است:

تغییر در سود انباشته+سود سهام توزیع شده=سود خالص

چنانچه فرمول بالا توسعه داده شود می توان فرمول سود واحد انتفاعی را فرمول سرمایه در گردش به شرح زیر بدست آورد.

تغییر در ارزش دفتری حقوق خالص وجوه نقد پرداختی به

اعتبار دهندگان،سهامداران ممتاز + اعتبار دهندگان،سهامداران = سود خالص

و سهامداران عادی ممتازوسهامداران عادی

نکته حایز اهمیت در فرمول بالا این است که این فرمول اگرچه ساختاری مشابه سایر مفاهیم حفظ سرمایه داردامّا به دلیل اتکای آن به تخصیصهای استهلاک و مفهوم حسابداری تحقق درآمد فروش ممکن است معرف واقعیتهای اقتصادی نباشد.

سود محاسبه شده بر قواعد ساختاری حسابداری مبتنی است و لزوماً معرف واقعیتهای اقتصادی نیست.

ارزشهای ورودی جاری:

هنگامی که ارزشهای ورودی بر حسب ارزشهای جاری بیان می شود، محاسبه سود مشابه مورد ارزشهای تاریخی است اما سود محاسبه شده شامل سود یا زیان غیر عملیاتی ناشی از تغییر قیمتها نیز می باشد،صرفنظر از این که این گونه اقلام سود یا زیان از طریق فروش تحقق یافته یا نیافته باشد.

اقتصاد دانان غالبا توصیه می کنند که سود باید بر اساس ارزشهای حقیقی محاسبه شود و ارزشهای اسمی کافی نیست در مواردی که سطح عمومی قیمتها تغییر می کند (تغییر قدرت خرید پول) اندازه گیری سود از طریق مقایسه ارزشهای اسمی سرمایه درمقاطع مختلف زمان به سودی منتج می شود که معرف تغییر سرمایه حقیقی نیست

بنابراین بهتر است که ارزش سرمایه بر اساس تغییر قیمتها تعدیل شود تا بتوان سود را بر مبنای قدرت خرید ثابت واحد پول اندازه گیری کرد.

ارزشهای خروجی-قیمت های فروش:

روش دیگر برای ارزشیابی واحد انتفاعی این است که سرمایه واحد انتفاعی به عنوان مجموع معادلهای وجوه نقد جاری دارائیها منهای مجموع معادلهای وجوه نقد جاری بدهی ها تعریف شود.معادل وجوه نقد جاری نیز مساوی ارزش فروش در بازاریا قیمت قابل تحقق دارائیهای واحد انتفاعی فرض می شود.به بیانی دیگر این قیمتی است که هنگام انحلال بدست می آید.براساس این روش سود را می توان با محاسبه خالص دارائیها در اول دوره و تعدیل آن بر حسب مبادلات سرمایه ای و مقایسه آن با خالص دارائیها در آخر دوره بدست آورد.

نقطه ضعف اساسی این روش این است که برای بسیاری از دارائیهای واحد انتفاعی بازار آمادهای وجود ندارد برای بسیاری از اقلام اموال ماشین آلات تنها قیمتهایی در دسترس است که در صورت انحلال اجباری تحقق خواهد یافت که لزوما معرف قیمتها در یک بازار سازمان یافته نیست. بنابراین سودی که براساس این روش محاسبه می شود مشابه سودی است که در صورت انحلال واحد انتفاعی در آخر هر دوره و آغاز فعالیت مجدد آن در ابتدای دوره بعد بر مبنای ارزشیابی تصفیه محاسبه می شود.

تلقی خالص گردش وجوه نقد آتی به عنوان ارزش واحد انتفاعی:

روشی که مکررا برای اندازه گیری خالص دارائیها،از دیدگاه نظری،پیشنهاد شده عبارت است از تلقی ارزش مورد انتظار توزیع نقدی سود میان سهامداران طی عمر باقی مانده واحد انتفاعی ضمن احتساب مبالغ نهایی مورد انتظار هنگام انحلال به عنوان ارزش واحد انتفاعی.

گردش وجوه نقد در سال اول = CF1

V1 = ارزش فعلی سرمایه گذاری در سال اول

V0 = ارزش فعلی سرمایه گذاری در دوره زمانی صفر

r =نرخ بهره بازار

می توان V1 از این فرمول بدست آورد:

رابطه بالا در سطح واحد انتفاعی به شرح زیر نوشته می شود:

= ENCF1 گردش وجوه نقد مورد انتظار واحد انتفاعی در سال اول

TV1 =ارزش کل واحد انتفاعی در سال اول

TV0 =ارزش کل واحد انتفاعی در دوره زمانی صفر

سودی که به روش بالا محاسبه می شود به ندرت مشابه سود حسابداری خواهد بود.

زیرا طبق محاسبات بالا،سود مبلغی است که پس از حفظ ارزش بازار باقی می ماند.

در حالی که سود خالص حسابداری مبلغ مازاد پس از حفظ ارزشهای خالص دفتری است.سود محاسبه شده به روش تلقی گردش وجوه نقد به عنوان ارزش واحد انتفاعی اصطلاحا سود اقتصادی نامیده می شود.سود خالص حسابداری نیز بهترین تقریب از سود اقتصادی محسوب می گردد.

1-انتظارات مربوط به گردش وجوه نقد در آینده را نمی توان به ارزشهای یگانه همراه با قطعیت تبدیل کرد زیرا اولویت های استفاده کنندگان از اطلاعات در مواجهه با مخاطره معلوم نیست.

2-تاکید این روش بر عامل زمان و گردش وجوخ نقد مورد انتظار اتست و سایر رویدادها و فعالیت های اقتصادی نادیده گرفته می شود.

3-اندازه گیری سود در این روش ، سود حاصل از فعالیت های مدیریت را از سود تحصیل شده به دلیل رویدادهای اتفاقی متمایز نمی کند و نمی توان کارآیی و اثر بخشی مدیریت را ارزیابی کرد.

4-ارزش واحد انتفاعی ،با تنزیل تمامی موارد گردش وجوه نقد مورد انتظار در آینده ای نا محدود محاسبه می شود که بسیاری از آنها با فعالیتهای جاری یا گذشته ارتباط ندارد.

5-در این روش ،قبل محاسبه سود باید گردش وجوه نقد آتی را پیش بینی کرد.بنابراین در صورت نبود ابهام،لزومی برای محاسبه سود ادواری وجود ندارد زیرا این سود از قبل معلوم شده است.

6-در صورت وجود ابهام و عدم قطعیت،انتظارات تا حدودی به خوش بینها و بد بینهای موجود در زمان حاضر بستگی دارد و نمی توان در مواجهه با ابهامات،ثبات رویه داشت.

ارزشیابی واحد انتفاعی در بازار:

در بازار های سرمایه کارامد،قیمت اوراق بهادار یک واحد انتفاعی مساوی ارزش فعلی گردش وجوه نقد مورد انتظار خواهد بود.به بیان دیگر می توان از بازار به عنوان جایگزینی برای تلقی گردش وجوه نقد به عنوان ارزش واحد انتفاعی استفاده کرد. لازم به یاذ اوری است که قیمتهای بازاری که در این روش مورد استفاده قرار می گیرد مر بوط به کل واحد انتفاعی است و ارتباطی به یکایک دارائیهای مجزا ندارد.

ارزش بازار دارائیهای واحد انتفاعی در این روش مساوی ارزش بازار تمامی بدهیها و اقلام حقوق صاحبان سرمایه منعکس در صورت وضعیت مالی می باشد.در مورد شرکتهای سهامی عام که اوراق بهادار آنان در بورس مبادله می شود این ارزش ها به اسانی در دسترس است.

بنابراین سود واحد انتفاعی در یک دوره مالی را می توان به کمک فرمول زیر محاسبه کرد:

ترازنامه چیست و چه اطلاعاتی دارد؟ (فرمول مورد استفاده برای ترازنامه)

ترازنامه قسمتی از صورت‌های مالی است که دارایی‌ها، بدهی‌ها و سهام شرکت را در یک مقطع زمانی مشخص گزارش می‌کند و مبنایی برای محاسبه نرخ بازده و ارزیابی ساختار سرمایه آن فراهم می‌کند. ترازنامه یک سند مهم برای سرمایه گذاران و تحلیل گران است. در واقع ترازنامه یک اظهار مالی است که تصویر دقیقی از آنچه که یک شرکت در اختیار دارد و باید بپردازد را نشان می‌دهد و همچنین مبلغ سرمایه گذاری شده توسط سهام داران را نشان می‌دهد. ترازنامه در کنار صورت های مالی مهم دیگر مانند صورت سود و زیان و صورت جریان وجوه نقد در انجام تحلیل بنیادی یا محاسبه نسبت‌های مالی استفاده می‌شود.

فرمول مورد استفاده برای ترازنامه:

ترازنامه به معادله حسابداری زیر پایبند است. جاییکه دارایی‌ها یک طرف و بدهی‌ها به علاوه حقوق صاحبان سهام از طرف دیگر، ساختار کلی ترازنامه را تشکیل می‌دهند:

دارایی = بدهی + حقوق صاحبان سهام

فرمول مورد استفاده برای ترازنامه

یک شرکت باید با وام گرفتن (بدهی) و یا گرفتن پول از سرمایه گذاران (انتشار سهام)، کلیه مواردی که در اختیار دارد (دارایی‌ها) را مدیریت کند. به عنوان مثال، اگر شرکتی وام پنج ساله 100 میلیونی از یک بانک دریافت کند، دارایی آن (به طور خاص حساب نقدی) 100 میلیون افزایش می‌یابد. بدهی‌های آن (بطور خاص، حساب بدهی بلند مدت) نیز 100 میلیون افزایش می‌یابد و تعادل دو طرف را برقرار می‌کند. اگر شرکت 10 میلیارد از سرمایه گذاران بگیرد، دارایی‌های آن به همان میزان و حقوق صاحبان سهام آن نیز به مقدار 10 میلیارد افزایش می‌یابد. کلیه درآمدی که شرکت بیش از هزینه‌های خود ایجاد می‌کند به حساب سود سهام سهام داران خواهد رسید. این درآمدها در سمت دارایی‌ها نشان داده خواهد شد و به صورت نقدی، سرمایه گذاری ، موجودی یا برخی دارایی دیگر ظاهر می‌شود.

دارایی‌ها، بدهی‌ها و حقوق صاحبان سهام، هر یک از چندین حساب کوچک‌تر تشکیل شده است که مشخصات مالی یک شرکت را تجزیه و تحلیل می‌کند. این حساب‌ها از نظر محتوایی متفاوت هستند و همین شرایط بسته به ماهیت معاملات می‌توانند پیامدهای متفاوتی داشته باشند. با این حال، به طور گسترده، چند مؤلفه مشترک وجود دارد که احتمالاً سرمایه گذاران با آن روبرو می‌شوند.

چه چیزی در ترازنامه وجود دارد؟

ترازنامه در واقع یک عکس فوری است که وضعیت مالی یک شرکت را در هر لحظه نشان می‌دهد. به خودی خود، نمی‌تواند عملکرد شرکت را طی یک دوره طولانی نشان دهد؛ به همین دلیل است که ترازنامه باید با دوره‌های قبل مقایسه شود. همچنین باید با مشاغل دیگر در همان صنعت مقایسه شود زیرا صنایع مختلف رویکردهای منحصر به فردی برای تأمین مالی دارند.

تعدادی از نسبت‌ها را می‌توان از ترازنامه بدست آورد و به سرمایه گذاران کمک کرد تا درک این موضوع را از نظر سالم و سودآور بودن یک شرکت به دست آورند. این نسبت‌ها می‌تواند شامل نسبت بدهی به سهام به همراه بسیاری دیگر از نسبت‌ها باشد. صورت سود و زیان و صورت جریان وجوه نقد نیز زمینه‌های ارزشمندی را برای ارزیابی امور مالی شرکت فراهم می‌کند.

دارایی‌ها

در بخش دارایی‌ها، حساب‌ها از بالا به پایین به ترتیب قدرت نقدشوندگی فهرست می‌شوند؛ یعنی سهولت تبدیل آن‌ها به پول نقد که می‌توانند در یک سال یا کم‌تر به پول نقد تبدیل شوند و دارایی‌های غیرجاری یا بلندمدت که احتمالا بیشتر از یک سال طول خواهد کشید.

حساب‌های دارایی‌های جاری به شرح زیر است:

وجه نقد متداول‌ترین نوع دارایی‌ها هستند و می‌تواند شامل اسکناس و سپرده‌های کوتاه مدت و همچنین حساب‌های ارز باشند. اوراق بهادار قابل فروش اوراق بهادار بدهی نیز جزئی از دارایی جاری است. حساب‌های دریافتنی مربوط به وجهی است که مشتریان به شرکت بدهکار هستند، البته قسمتی از آن به عنوان هزینه مطالبات مشکوک الوصول منظور می‌شود؛ چون انتظار می‌رود که بخشی از آن محقق نشوند. موجودی کالایی که برای فروش مدنظر است نیز جزئی از دارایی‌های جاری است. پیش پرداخت ها نیز شامل آن می‌شود، چراکه هنوز به هزینه تبدیل نشده و تا زمان محقق شدن جزئی از دارایی است؛ مانند بیمه، قراردادهای تبلیغاتی یا اجاره.

دارایی‌های بلندمدت شامل موارد زیر است:

سرمایه گذاری های بلندمدت در اوراق بهادار و یا سپرده‌های بلندمدت بیش از یک سال اعتبار. دارایی‌های ثابت شامل زمین، ماشین آلات، تجهیزات، ساختمان‌ها و سایر دارایی‌هایی از این قبیل. دارایی‌های نامشهود شامل دارایی‌های غیر فیزیکی (اما هنوز هم با ارزش) مانند مالکیت معنوی سرقفلی هستند. به طور کلی، دارایی‌های نامشهود فقط در صورت تملک در ترازنامه فهرست می‌شوند.

بدهی

بدهی‌ها پولی است که یک شرکت به اشخاص، بدهکار است. بدهی‌های جاری آن‌هایی هستند که ظرف مدت یک سال باید پرداخت شوند که به ترتیب تاریخ موعد مقرر پرداخت ذکر شده‌اند. بدهی‌های بلندمدت، مبالغی که باید موعد پرداخت بیش از یک سال داشته باشند.

حساب‌های بدهی جاری ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تسهیلات بانکی
  • بهره قابل پرداخت
  • دستمزد قابل پرداخت
  • پیش‌پرداخت مشتری
  • سود سهام قابل پرداخت
  • حق بیمه پرداختنی
  • انواع حساب‌های پرداختنی

بدهی‌های بلندمدت می‌تواند شامل موارد زیر باشند:

  • بهره و اصل اوراق قرضه صادر شده
  • تعهدات صندوق بازنشستگی: پولی که یک شرکت ملزم به ثبت در حساب سنوات کارمندان خود است.
  • بدهی معوق مالیاتی: مالیات‌هایی که تعهد شده‌اند اما در طول یکسال دیگر پرداخت نمی‌شود.

حقوق صاحبان سهام

در واقع به گرایش سهام داران و صاحبان اصلی شرکت، نسبت به دارایی‌های خالص شرکت حقوق صاحبان سهام (سرمایه) می‌گویند. حقوق صاحبان سهام منافع مالکین شرکت را در دارایی‌های شرکت که پس از کسر بدهی‌های آن شرکت بدست آمده است، نشان می‌دهد.

در ترازنامه شرکت، حقوق صاحبان سهام در واقع منافع صاحبان اصلی موسسه را نمایان می‌کند. در علم حسابداری و مدیریت، حقوق صاحبان سهام، اهدافی چون تعیین سرمایه قانونی و ثبت شده، تعیین منابع سرمایه شرکت و تعیین سود سهامی که می‌تواند بین صاحبان سهام توزیع شود را نمایان می‌کند. در شرکت‌های سهامی، حقوق صاحبان سهام مواردی مثل سهام سرمایه، سود و زیان انباشته، کسر سهام و اندوخته‌های شرکت را شامل می‌شود.

محدودیت های ترازنامه

ترازنامه اطلاعات ارزشمندی برای سرمایه‌گذاران و تحلیل گران است. با این حال، اشکالاتی نیز دارد.

از آنجا که ترازنامه فقط یک عکس در زمان معین است، فقط می‌تواند از تفاوت یک نقطه در همان زمان و یک نقطه واحد دیگر در زمان گذشته استفاده کند. از آنجا که این ایستایی یک نوع محدودیت به وجود می‌آورد، بسیاری از نسبت‌های مالی به صورت‌های دیگر مالی از قبیل صورت سود و زیان و صورت جریان گردش وجه نقد می‌پردازد.

سیستم‌های حسابداری مختلف و روش‌های استهلاک و نیز موجودی انبار ارقام درج شده در ترازنامه را تغییر می‌دهند. به همین دلیل ، مدیران توانایی بازی کردن با اعداد را برای مطلوب جلوه دادن عملکرد شرکت را خواهند داشت. بنابراین حسابرسان و استفاده کنندگان سعی می‌کنند از یادداشت‌های همراه ترازنامه بهره ببرند.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.